Wij bewaren uw verbruiksdata niet meer — en toch leert het model

De meeste websites verzamelen alles wat ze kunnen krijgen, voor het geval het ooit van pas komt. Wij deden dat ook. Uw kwartierdata, de doorrekening, het complete dossier — netjes bewaard, met een keuzevakje erbij en een bewaartermijn van twee jaar.

Tot we onszelf de vraag stelden die zelden gesteld wordt: waar hadden we het eigenlijk voor nodig?

Het eerlijke antwoord bleek: voor bijna niets. En wat er wél mee gedaan werd — het rekenmodel scherper maken — kan aantoonbaar net zo goed zonder.

Wat er precies veranderd is

Levert u uw verbruiksdata aan, dan gebeurt er dit:

1. Het bestand wordt ingelezen en per kwartier doorgerekend.
2. U ziet eerst een controlescherm: welke periode wij hebben gelezen, hoeveel u afnam en teruglevererde, welke netbeheerder herkend is en met welke tarieven wij rekenen.
3. Klopt dat, dan maken wij uw rapport en versturen het.
4. Direct daarna wordt uw bestand van onze server verwijderd, samen met de volledige doorrekening.

Wat er van u overblijft is uw e-mailadres, de vier cijfers van uw postcode en het tijdstip waarop u akkoord ging met de privacyverklaring. Uw PDF-rapport blijft nog 90 dagen op de server staan, zodat u het opnieuw kunt downloaden; daarna gaat ook dat weg. Dat opruimen is niet een belofte maar een stuk code dat elke dag draait.

En wat er al lag, is ook opgeruimd

Een nieuwe regel invoeren is makkelijk. Hem laten gelden voor wie er al was, is het echte werk — en juist dat wordt meestal overgeslagen. Een site zegt dan "wij bewaren niets meer", terwijl het oude bestand rustig blijft staan tot een bewaartermijn ooit afloopt.

Daarom hebben wij op 31 juli 2026 ook alles gewist wat er van vóór de omslag nog stond: 52 klantdossiers en 59 aangeleverde meetbestanden, samen ruim 125 MB. Compleet met de bestandsnamen waarin voornamen stonden.

Wat wél is blijven staan, en waarom: de opgemaakte PDF-rapporten. Daarvoor geldt een termijn van 90 dagen, zodat u uw eigen rapport nog kunt downloaden. Die weggooien zou een belofte in de andere richting breken.

"Maar dan kan jullie model toch niets meer leren?"

Dat is de eerste tegenwerping, en een terechte. Een rekenmodel dat niet met de werkelijkheid wordt vergeleken, wordt vanzelf slechter.

De oplossing zit in wanneer je leert. Tot nu toe bewaarden wij alle dossiers om er later statistiek uit te halen. Nu werken wij tijdens het rekenen meteen een handvol opgetelde getallen bij: hoeveel analyses er zijn gedaan, de som van de jaarverbruiken, hoe vaak een uitkomst in welke klasse viel, en per maand de gemiddelde verhouding tussen verbruik en opwek.

Voor dat soort statistiek is een lopende som wiskundig identiek aan het achteraf optellen van alle bewaarde rijen. Dat klinkt als een aanname, dus we hebben het nagerekend: de maandprofielen die uit de opgetelde getallen komen, weken 0,00 af van dezelfde profielen berekend uit de volledige dataset.

Het verschil zit niet in de uitkomst, maar in wat er blijft staan. Bij de oude manier stond er een rij per huishouden. Bij de nieuwe staat er een getal, en is er niets om een rij uit terug te halen.

Het model werd er zelfs nauwkeuriger van

Voordat we de knop omzetten, hebben we het rekenmodel één keer grondig langs de bestaande gegevens gelegd — de laatste keer dat dat kon. Daar kwam een echte fout uit.

Wanneer iemand minder dan een vol jaar aan data aanlevert, schatten wij het jaartotaal bij. Dat gebeurde met seizoensprofielen die we ooit geschat hadden. Vergeleken met de werkelijke metingen bleken die op de teruglevering structureel te ver naast te zitten. Na herijking op echte data daalde de schattingsfout bij zes tot negen maanden gegevens met dertig tot vijfendertig procent, en verdween de systematische afwijking vrijwel volledig.

Wie een half jaar aan gegevens aanlevert, krijgt dus sinds eind juli een merkbaar preciezere jaarschatting dan daarvoor. Uitgerekend de laatste ronde met bewaarde data leverde de grootste verbetering op — en maakte tegelijk duidelijk dat die data daarna niet meer nodig was.

Wat het u kost, en wat u ervoor terugkrijgt

Eén ding wordt hier eerlijk gezegd minder handig: wij kunnen uw rapport niet meer opnieuw doorrekenen zonder u. Krijgt u over zes weken een offerte binnen en wilt u weten wat dat met de terugverdientijd doet, dan hebben wij uw gegevens niet meer liggen.

Daar staat dit tegenover:

• Gratis herberekenen. Tot 90 dagen na uw aanvraag kunt u maximaal 3 keer kosteloos opnieuw laten doorrekenen — met uw offerteprijs, gewijzigde tarieven of een langere meetperiode. U levert de gegevens dan opnieuw aan; het rekenen kost u niets.
• Een rapport dat op zichzelf staat. Achterin uw PDF staat een rekenblad met élke invoer en aanname: meetperiode, beide tarieven, aangenomen batterijprijs, doorgerekende capaciteit, of er een auto of warmtepomp is meegerekend, en de slijtage waarmee gerekend is. Heeft u er later een vraag over, dan kunnen wij die beantwoorden aan de hand van dat blad — zonder dat wij iets van u bewaard hoeven te hebben.
• Weinig om kwijt te raken. Een datalek bij ons raakt geen verbruiksdata, want die is er niet. Dat is de meest onderschatte vorm van beveiliging: gegevens die je niet hebt, kunnen ook niet uitlekken.

De cijfers op deze site blijven gewoon bestaan

Op onze statistiekpagina staat bij hoeveel van de doorgerekende huishoudens een thuisbatterij financieel zinvol uitpakt. Die cijfers komen uit dezelfde opgetelde getallen. Ze blijven dus bestaan, worden bij elke nieuwe analyse bijgewerkt, en er zit geen enkel individueel huishouden in dat eruit te halen valt.

Wilt u niet meetellen in die geanonimiseerde cijfers, dan kunt u dat bij de aanvraag aangeven. Dat verandert niets aan uw rapport. Wel is het goed om te weten dat het alleen vooraf kan: eenmaal opgeteld valt een bijdrage niet meer uit een totaal te halen. Ook dat is een gevolg van dezelfde keuze.

Waarom wij dit doen

Niet omdat het moest. De oude opzet, met keuzevakje en bewaartermijn, was verdedigbaar.

Wel omdat het past bij wat wij verkopen. Wij rekenen door of een thuisbatterij bij ú loont, en bij ruim acht van de tien huishoudens luidt het antwoord: op dit moment nog niet. Dat eerlijke antwoord is het hele product. Een dienst die zo begint, hoort niet stiekem een gegevensverzameling op te bouwen waar de klant niets aan heeft.

En het dwingt scherpte af. Zodra je niets bewaart, moet elke stap kloppen op het moment zelf: de controle vóór het rapport, het rekenblad erin, de vraag die later beantwoord moet kunnen worden. Dat maakt het rapport beter, niet armer.

Meer weten over hoe wij met gegevens omgaan? Lees onze privacyverklaring of de uitleg van onze rekenmethode.